روانشناسی یادگیری
ناهید قرائی؛ محبوبه طاهر
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش اخلاق با رویکرد هیجانمدار بر مسئولیتپذیری و تصمیمگیری اخلاقی دانشآموزان دختر دوره متوسطه دوم در شهر شاهرود انجام شد. این مطالعه به روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و گروه کنترل انجام شد. نمونه آماری بصورت هدفمند شامل 24 دانشآموز دختر بود که بهصورت تصادفی به دو گروه 12 نفره ...
بیشتر
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش اخلاق با رویکرد هیجانمدار بر مسئولیتپذیری و تصمیمگیری اخلاقی دانشآموزان دختر دوره متوسطه دوم در شهر شاهرود انجام شد. این مطالعه به روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و گروه کنترل انجام شد. نمونه آماری بصورت هدفمند شامل 24 دانشآموز دختر بود که بهصورت تصادفی به دو گروه 12 نفره آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش در هشت جلسه آموزشی به مدت 90 دقیقه با آموزش اخلاق با رویکرد هیجانمدار شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. ابزارهای مورد استفاده برای جمعآوری دادهها شامل مقیاس مسئولیتپذیری پرسشنامه روانشناختی کالیفرنیا (CPI) و آزمون قضاوت اخلاقی (MJT) بود. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس انجام شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش اخلاق با رویکرد هیجانمدار تأثیر معناداری بر افزایش مسئولیتپذیری (F=294.547، p<0.001) و بهبود تصمیمگیری اخلاقی (F=41.118، p<0.001) در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل داشته است. آموزش اخلاق با رویکرد هیجانمدار میتواند به طور معناداری به ارتقای مسئولیتپذیری و تصمیمگیری اخلاقی دانشآموزان کمک کند. این یافتهها اهمیت توجه به هیجانات در آموزش اخلاق را برجسته میکند و نشان میدهد که هیجانات میتوانند به عنوان یک ابزار قدرتمند در تقویت رفتارهای اخلاقی به کار گرفته شوند. برای بهرهگیری کامل از این رویکرد، نیاز به آموزش معلمان و تدوین برنامههای آموزشی مناسب وجود دارد.
عزت اله قدم پور
چکیده
زمینه: اضطراب امتحان بهعنوان یک سازه شناختی- توجهی نقش موثری بر عملکرد دارد، زیرا افراد دارای اضطراب امتحان توجه خود را معطوف به فعالیتهای نامربوط به تکلیف، اشغال فکری، انتقاد از خود و نگرانیهای جسمانی کرده و در نتیجه توجه کمتری بر تکلیف دارند که این امر موجب کاهش عملکرد در آنان میگردد. هدف: هدف از اجرای این پژوهش، بررسی اثربخشی ...
بیشتر
زمینه: اضطراب امتحان بهعنوان یک سازه شناختی- توجهی نقش موثری بر عملکرد دارد، زیرا افراد دارای اضطراب امتحان توجه خود را معطوف به فعالیتهای نامربوط به تکلیف، اشغال فکری، انتقاد از خود و نگرانیهای جسمانی کرده و در نتیجه توجه کمتری بر تکلیف دارند که این امر موجب کاهش عملکرد در آنان میگردد. هدف: هدف از اجرای این پژوهش، بررسی اثربخشی فراشناخت درمانی بر اضطراب امتحان در دانشآموزان دختر دوره متوسطه شهر خرمآباد بود. روش: پژوهش حاضر به شیوه نیمه آزمایشی و با طرح پیشآزمون- پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانشآموزان دختر دوره متوسطه در سال تحصیلی 92- 1391 در شهر خرمآباد بود، که از میان آنان تعداد 40 نفر به روش تصادفی مرحلهای انتخاب شدند. ابزار اندازهگیری دادهها در این پژوهش، پرسشنامه اضطراب امتحان ساراسون و نمونه برگ اطلاعات جمعیت شناختی بود. پس از اعمال مداخله، پسآزمون و بعد از 4 ماه آزمون پیگیری اجرا شد. یافتهها با استفاده از نرم افزار20 - SPSS و آزمون آماری تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد که ارائه مداخله مبنی بر فراشناخت درمانی باعث کاهش 64% علائم اضطراب امتحان در مرحله پسآزمون و 62% این علائم در مرحله پیگیری شد (01/0p< ). نتیجهگیری: بر اساس یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت ارائه مداخله مبنی بر فراشناخت درمانی در کاهش علائم اضطراب امتحان مؤثر بوده است و لذا میتوان از این مداخله در جهت کاهش علائم اضطراب امتحان در دانشآموزان استفاده کرد.
