روانشناسی یادگیری
عزت اله قدمپور؛ حسنعلی ویسکرمی؛ محبوبه گل صنم لو؛ داود کاظمی فرد
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی با خودکارآمدی تحصیلی و سرسختی تحصیلی در بین دانش آموزان دوره ی متوسطه دوم شهر خرم آباد انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف بنیادی و از نظر نحوه گردآوری داده ها، توصیفی از نوع همبستگی و بهطور خاص از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشآموزان ...
بیشتر
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی با خودکارآمدی تحصیلی و سرسختی تحصیلی در بین دانش آموزان دوره ی متوسطه دوم شهر خرم آباد انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف بنیادی و از نظر نحوه گردآوری داده ها، توصیفی از نوع همبستگی و بهطور خاص از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشآموزان دوره ی متوسطه دوم شهر خرم آباد در سال تحصیلی 1403-1402 بودند که از میان آنها نمونه ای به حجم 357 نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و وارد تحلیل شدند. داده ها از طریق پرسشنامه های درگیری تحصیلی ریو (2013)؛ احساس تعلق به مدرسه بری و بیتی (2004)؛ خودکارآمدی تحصیلی پاتریک و همکاران (1997) و سرسختی تحصیلی بنیشک و لوپز (2005) جمع آوری گردید. به منظور ارزیابی روابط بین متغیرها از روش مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد که احساس تعلق به مدرسه اثر مستقیم، مثبت و پیش بینی کننده ای بر میزان درگیری تحصیلی دانش آموزان دارد (01/0p<). علاوه بر این، احساس تعلق به مدرسه توانست درگیری تحصیلی دانش آموزان را از طریق خودکارآمدی تحصیلی و سرسختی تحصیلی پیش بینی کند (05/0p<). نتایج پژوهش حاضر از اثر مستقیم احساس تعلق به مدرسه بر درگیری تحصیلی دانشآموزان و نقش میانجی گری خودکارآمدی تحصیلی و سرسختی تحصیلی در رابطه بین احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی حمایت می کند.
محمد کهربائی کلخوران علیا؛ مسعود شریفی؛ امید شکری
چکیده
احساس تعلق به مدرسه ویژگی روانشناختی مهمی است که بر سایر مولفههای مربوط به تحصیل موثر است. هدف از انجام این پژوهش بررسی اثربخشی گشتالتدرمانی گروهی بر احساس تعلق به مدرسه در دانشآموزان پایه دهم منطقه 4 شهر تهران بود. پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل و آزمون پیگیری بود. جامعه آماری شامل ...
بیشتر
احساس تعلق به مدرسه ویژگی روانشناختی مهمی است که بر سایر مولفههای مربوط به تحصیل موثر است. هدف از انجام این پژوهش بررسی اثربخشی گشتالتدرمانی گروهی بر احساس تعلق به مدرسه در دانشآموزان پایه دهم منطقه 4 شهر تهران بود. پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل و آزمون پیگیری بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان پسر پایه دهم منطقه 4 شهر تهران در سال 98-1397 بودند.17 نفر با توجه به آزمون غربالگری و ملاکهای ورود به پژوهش به عنوان نمونه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش(9نفر) و کنترل(8نفر)جایگذاری شدند. گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقهای، تحت مداخله گشتالتدرمانیگروهی قرار گرفت و گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافتنکرد. سپس پسآزمون و همچنین بعد از 3 ماه از هر دو گروه آزمون پیگیری دریافت شد و نتایج با یگدیگر مقایسه گردید. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد به طور کلی احساس تعلق به مدرسه در گروه آزمایش بیشتر از گروه کنترل است(001/0=P و 08/19=F). همچنین اثربخشی مداخله بعد از گذشت 3 ماه پایدار بوده است(001/0=P و 72/46=F). براساس یافتههای مطالعه حاضر میتوان چنین نتیجه گرفت که گشتالتدرمانی گروهی بر افزایش احساس تعلق دانشآموزان پسر پایه دهم موثر است و این اثرگذاری از پایداری معناداری برخوردار است؛ به همین جهت از این روش مداخله میتوان برای بهبود وضعیت احساس تعلق به مدرسه در دانشآموزان پایه دهم استفاده نمود.
