انسان در همه سنین و در همه جا در زمینه های گوناگون به نوعی دچار استرس و عوارض ناشی از آن است. سالمندان با مشکلات متعدد از جمله تغییرات در اندام های بیرونی و درونی بدن، کاهش و اختلال در عملکرد ارگانیسم، نیاز به جلب توجه و قدرت طلبی، زودرنجی و یکدندگی، اختلال در حافظه نزدیک، و احساس تنهایی دست به گریبانند. از استرس به عنوان حالت تنش روانی و محرکی یاد می شود که تمامیت زیستی، روانی و رفتاری تجربه می کنند و در هر حالت با علایم گوناگون رو به رو هستند. از طریق مشاوره، که رابطه ای رویارویی و مملو از تفاهم و همدلی بین مراجع و مشاور است و در آن مشکل مراجع مطرح می شود و مورد بررسی قرار میگیرد و مراجع نحوه تصمیم گیری درست و حل مشکل می آموزد، می توان سالمندان را در حل مشکلات و آموزش شیوه های برخورد صحیح با آنها یاری داد. در پایان پس از ارائه نتایج دو پژوهش در زمینه مشکلات سالمندان، روش های فردی و گروهی مشاوره به عنوان وسیله ای برای کاهش عوامل استرس زا (استرسور) و ایجاد آرامش در سالمندان مطرح شده است.
شفیع آبادی، عبدالله. (1384). نقش مشاوره در کاهش استرس های دوره سالمندی. فصلنامه روان شناسی تربیتی، 1(1)، 97–104. https://doi.org/10.22054/jep.2005.5954
MLA
شفیع آبادی، عبدالله. "نقش مشاوره در کاهش استرس های دوره سالمندی"، فصلنامه روان شناسی تربیتی، 1، 1، 1384، 97–104. doi: 10.22054/jep.2005.5954
HARVARD
شفیع آبادی، عبدالله. (1384). 'نقش مشاوره در کاهش استرس های دوره سالمندی'، فصلنامه روان شناسی تربیتی، 1(1), pp. 97–104. doi: 10.22054/jep.2005.5954
CHICAGO
شفیع آبادی، عبدالله، "نقش مشاوره در کاهش استرس های دوره سالمندی." فصلنامه روان شناسی تربیتی، 1 1 (1384): 97–104, doi: 10.22054/jep.2005.5954
VANCOUVER
شفیع آبادی عبدالله. نقش مشاوره در کاهش استرس های دوره سالمندی. فصلنامه روان شناسی تربیتی. 1384;1(1):97–104. doi: 10.22054/jep.2005.5954
