پیش‌بینی اضطرابِ ظاهر اجتماعی بر اساس سندروم سندروم ترس از دست دادن با نقش میانجی گری احساس تنهایی در بین دانشجویان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده ی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران

2 دکتری منابع انسانی و رفتار سازمانی دانشگاه یزد

3 استاد، دانشکده ی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران

10.22054/jep.2026.92310.4383
چکیده
با گسترش سریع شبکه‌های اجتماعی و افزایش زمان صرف شده در آن‌ها، کاربران با فشارهای اجتماعی، مقایسه مداوم با دیگران و حساسیت نسبت به ظاهر جسمانی مواجه می‌شوند. دانشجویان به‌عنوان یکی از گروه‌های فعال کاربران، بیشترین آسیب‌پذیری را در این زمینه دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سندروم ترس از دست دادن در پیش‌بینی اضطراب ظاهر اجتماعی دانشجویان و تحلیل نقش میانجی احساس تنهایی اجتماعی انجام شد.
روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود و ۴۳۰ دانشجو از دانشگاه‌های تهران به‌صورت نمونه در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با پرسشنامه‌های معتبر سندروم ترس از دست دادن، احساس تنهایی اجتماعی و اضطراب ظاهر اجتماعی جمع‌آوری و با استفاده از تحلیل مسیر مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که سندروم ترس از دست دادن علاوه بر اثر مستقیم، از طریق افزایش احساس تنهایی اجتماعی نیز اضطراب ظاهر اجتماعی را افزایش می‌دهد. شاخص‌های برازش مدل و آزمون بوت‌استرپ معناداری مسیرها را تأیید کردند.
یافته‌های پژوهش اهمیت سازوکارهای هیجانی بین‌فردی در پیامدهای روان‌شناختی رسانه‌های اجتماعی را نشان می‌دهد و تأکید می‌کند که کاهش ترس از دست دادن و تقویت روابط اجتماعی می‌تواند در پیشگیری از اضطراب ظاهر اجتماعی مؤثر باشد. این پژوهش با ارائه مدل یکپارچه ترس از دست دادن، احساس تنهایی و اضطراب ظاهر اجتماعی، می‌تواند مبنای علمی مناسبی برای طراحی مداخلات پیشگیرانه و آموزشی در دانشگاه‌های ایران فراهم کند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات