نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• یاسر رضاپور میرصالح ¹
• قمر فتاحی ²

¹ گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان ، اردکان، ایران

² دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردکان، اردکان، ایران

چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین ادراک از محیط یادگیری سازنده‌گرا و بهزیستی تحصیلی با نقش میانجی خودکنترلی در دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم شهر اردکان بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی ـ همبستگی است. جامعه آماری شامل ۳۴۹۸ دانش‌آموز (۱۸۷۰ پسر و ۱۶۲۸ دختر) بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای، ۳۴۶ نفر (۱۸۵ پسر و ۱۶۱ دختر) به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه ادراک از محیط یادگیری سازنده‌گرا، پرسشنامه بهزیستی تحصیلی و پرسشنامه خودکنترلی تانجی بود. داده‌ها با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری در نرم‌افزار SmartPLS تحلیل شد. نتایج نشان داد که ادراک از محیط یادگیری سازنده‌گرا هم به‌طور مستقیم و هم غیرمستقیم (از طریق خودکنترلی) بر بهزیستی تحصیلی تأثیر معناداری دارد. مقدار R² برای خودکنترلی 82/0 و برای بهزیستی تحصیلی 79/0 به دست آمد که بیانگر قدرت تبیین بالای مدل است. آزمون سوبل نیز میانجی‌گری خودکنترلی را در رابطه بین ادراک از محیط سازنده‌گرا و بهزیستی تحصیلی تأیید کرد (01/0>p). این نتایج بیانگر آن است که تقویت مهارت‌های خودکنترلی در بستر محیط‌های یادگیری سازنده‌گرا می‌تواند به بهبود بهزیستی تحصیلی دانش‌آموزان منجر شود. یافته‌ها بر اهمیت طراحی محیط‌های یادگیری مشارکتی و تعاملی تأکید دارند که علاوه بر ارتقای محتوای آموزشی، پرورش توانایی‌های خودتنظیمی دانش‌آموزان را نیز تسهیل می‌کنند.

کلیدواژه‌ها

• ادراک از محیط یادگیری سازنده‌گرا
• خودکنترلی
• بهزیستی تحصیلی
• دانش‌آموزان متوسطه

موضوعات

• روانشناسی یادگیری