روانشناسی یادگیری
نسیبه مظفر؛ زهراسادات پورسید آقایی
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی مدل علی رابطه سبکهای دلبستگی، ویژگیهای شخصیت و مدیریت اوقات فراغت با اعتیاد به شبکههای اجتماعی در دختران نوجوان منطقه 7 شهر تهران بود. روش پژوهش، همبستگی و از نوع مطالعات پیشبین بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دختران نوجوان 15 تا 18 سال منطقه 7 شهر تهران در سال 1402-1403 تشکیل دادند. حجم نمونه 306 نفر با استفاده ...
بیشتر
هدف پژوهش حاضر بررسی مدل علی رابطه سبکهای دلبستگی، ویژگیهای شخصیت و مدیریت اوقات فراغت با اعتیاد به شبکههای اجتماعی در دختران نوجوان منطقه 7 شهر تهران بود. روش پژوهش، همبستگی و از نوع مطالعات پیشبین بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دختران نوجوان 15 تا 18 سال منطقه 7 شهر تهران در سال 1402-1403 تشکیل دادند. حجم نمونه 306 نفر با استفاده از فرمول کوکران به روش نمونهگیری تصادفی انتخاب شد. ابزارهای اندازهگیری در این پژوهش پرسشنامههای اعتیاد به شبکههای اجتماعی خواجه احمدی و همکاران (1395)، سبکهای دلبستگی سیمپسون (1990)، مدیریت اوقات فراغت وانگ (2019) و مقیاس پنج عاملی شخصیت کاستا و مک کری (1985) بودند. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون انجام شد. یافتهها نشان داد بین ابعاد سبکهای دلبستگی، ویژگیهای شخصیت و مدیریت اوقات فراغت با اعتیاد به شبکههای اجتماعی در دختران نوجوان رابطه معنیدار وجود دارد (05/0>P). همچنین بر اساس یافتههای به دست آمده، متغیرهای سبکهای دلبستگی، ویژگیهای شخصیت و مدیریت اوقات فراغت در میزان اعتیاد به شبکههای اجتماعی تاثیر معنادار دارند و تاثیر متغیر مدیریت اوقات فراغت بر اعتیاد به شبکههای اجتماعی بیشتر است. بر این اساس، پیشنهاد میشود از نتایج پژوهش حاضر در طراحی برنامههای درمانی آموزشی اعتیاد به اینترنت نوجوانان استفاده گردد و با افزایش آگاهی در زمینه تاثیرات سبکهای دلبستگی، ویژگیهای شخصیت و مهارت مدیریت اوقات فراغت در جهت کاهش اثرات نامطلوب آنها و کاهش استفاده اعتیادگونه از شبکههای اجتماعی مجازی به نوجوانان یاری رساند.
اعظم حسنی؛ فرامرز سهرابی
چکیده
امروزه رفتارهای ضد اجتماعی نوجوانان به عنوان بحرانی پیچیده و رو به گسترش، توجه بسیاری از متخصصین را به خود معطوف کرده است. این پژوهش، از میان عوامل متعدد روانی - اجتماعی به بررسی تاثیر سبک دلبستگی و احساس تنهایی دختران نوجوان بر رفتارهای ضد اجتماعی آنان پرداخته است. به منظور رسیدن به اهداف تحقیق در مرحله ی اول ۱۵ نفر از دختران نوجوان ...
بیشتر
امروزه رفتارهای ضد اجتماعی نوجوانان به عنوان بحرانی پیچیده و رو به گسترش، توجه بسیاری از متخصصین را به خود معطوف کرده است. این پژوهش، از میان عوامل متعدد روانی - اجتماعی به بررسی تاثیر سبک دلبستگی و احساس تنهایی دختران نوجوان بر رفتارهای ضد اجتماعی آنان پرداخته است. به منظور رسیدن به اهداف تحقیق در مرحله ی اول ۱۵ نفر از دختران نوجوان مراکز مداخله در بحران سازمان بهزیستی و ۱۵ نفر از دختران نوجوان باز داشتگاه های زنان مراکز انتظامی که در دامنه ی سنی ۱۸-۱۴ سال بودند با روش تصادفی ساده به عنوان گروه مورد مطالعه انتخاب شدند. سپس، برای انتخاب گروه کنترل، ۳۰ نفر از دانش آموزان دبیرستانی مناطق آموزش و پرورش (۱۵، ۳،۶) با روش نمونه گیری چند مرحله ای انتخاب شدند. جهت گردآوری داده های پژوهش، دو ابزار یعنی پرسشنامه ی سبک دلبستگی هازان - شیور (AAO) و پرسشنامه احساس تنهایی UCLA روی افراد نمونه اجرا شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها علاوه بر ارائه ی فراوانی، درصد، میانگین، و انحراف استاندارد، از آزمون t برای گروه های مستقل، آزمون کای اسکور، آزمون های فایی و کرامر V استفاده شد. داده های بدست آمده از دو گروه دختران دارای رفتار ضداجتماعی و دختران عادی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصله نشان داد که سبک دلبستگی نا ایمن بویژه نا ایمن اجتنابی و نیز احساس تنهایی شدید تأثیر تعیین کننده ای بر بروز رفتارهای ضد اجتماعی دختران نوجوان دارد و دلبستگی ایمن عامل پیشگیری کننده از ارتکاب رفتارهای ضد اجتماعی در دختران نوجوان می باشد.
