2
کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3
استاد تمام، گروه روانشناسی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
10.22054/jep.2026.88510.4276
چکیده
پژوهش حاضر باهدف اثربخشی آموزش خلاقیت روایتی بر تصمیمگیری و خودکارآمدی این دانشآموزان در شهرستان آستانه اشرفیه درسال تحصیلی 04-1403 انجام شد. طرح پژوهش حاضر، از نوع شبهآزمایشی بود که با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. نمونه پژوهش شامل 24 دانشآموز دارای نشانههای اختلال نارساییتوجه/فزونکنشی بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایدهی شدند. گروه آزمایش، آموزش خلاقیت روایتی را در 5 جلسه 45 دقیقهای به صورت گروهی و حضوری دریافت کردند و گروه کنترل هیچ آموزش و مداخلهای را دریافت نکرد. دراین پژوهش از پرسشنامه کانرز فرم والد (1970)، پرسشنامه خودکارآمدی موریس (2001) و آزمون برد و باخت آیوا (1999)، در پیشآزمون و پسآزمون استفاده شد. دادههای پژوهش با تحلیل کوواریانس تک و چند متغیری تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد آموزش خلاقیت روایتی موجب بهبود تصمیمگیری و افزایش خودکارآمدی دردانشآموزان با نشانههای نارساییتوجه/فزونکنشی گردید. یافتهها حاکی از آن است که میتوان از آموزش خلاقیت روایتی به منظور بهبود تصمیمگیری و کاهش نشانههای اختلال نارساییتوجه/فزونکنشی و افزایش خودکارآمدی در دانشآموزان در کنار سایر روشهای درمانی استفاده کرد.