پیش‌بینی تعلل‌ورزی تحصیلی بر اساس سبک‌های عاطفی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار روانشناسی تربیتی دانشگاه تبریز، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی

2 استاد روانشناسی تربیتی دانشگاه تبریز، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی

3 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه تبریز، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی

چکیده

تعلل­ورزی یعنی به تعویق­انداختن انجام کار و یا تمایل به انجام آن در دقایق پایانی. تعلل­ورزی موجب درجات بالایی از اضطراب و افسردگی در دانش­آموز شده و باعث تجربه هیجانات منفی می­گردد. یکی از مقوله­های مؤثر بر تعلل­ورزی، فقدان تنظیم هیجانی و ناتوانی در خود­تنظیمی هیجانی است. سبک­های تنظیم هیجانی را شامل سبک پنهان­کاری، سازگاری و تحمّل می­دانند. این پژوهش به­منظور تعیین رابطه سبک­های عاطفی با تعلل­ورزی دانش­آموزان پسر انجام گردید. نمونه پژوهش شامل 252 دانش­آموز مقطع متوسطه نظری مشغول به تحصیل در مدارس دولتی بودند که بوسیله نمونه گیری خوشه­ای انتخاب گردیدند. اطلاعات این پژوهش به وسیله پرسشنامه­های سبک­های عاطفی و تعلل­ورزی تحصیلی به­دست آمده است. به­منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش همبستگی و تجزیه و تحلیل رگرسیون گام به گام استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که سازگاری (33/0- = Beta) و تحمّل (14/0 = Beta) عامل­های مهم پیش­بینی­کننده تعلل­ورزی دانش­آموزان است (001/0 = P). نتیجه دیگر پژوهش نشان داد که 11% واریانس تعلل­ورزی دانش­آموزان متوسطه پسر از طریق یک ترکیب خطی مشترک از سازگاری و تحمّل تعیین می­شود. هم­چنین یافته­ها نشان داد که مؤلفه سازگاری قوی­ترین پیش­کننده تعلل­ورزی در میان سبک­های عاطفی محسوب می­شود.

کلیدواژه‌ها


الیس، آلبرت و نال، جیمز. (1382). روان­شناسی تعلل­ورزی: غلبه بر تعلل­ورزیدن. ترجمه محمد­علی فرجاد. تهران: انتشارات رشد.
بدری گرگری، رحیم و حسینی اصل، فریبا. (1389). بررسی رابطه باورهای انگیزشی و راهبردهای یادگیری خودتنظیمی با تعلل­ورزی دانشجویان دانشگاه تبریز. تازه­ها و پژوهش­های مشاوره، 36، 125- 111.
توکلی، محمدعلی. (1392). بررسی شیوع اهمال­کاری تحصیلی در بین دانشجویان و ارتباط آن با ویژگی­های جمعیت­شناختی، ترجیح زمان مطالعه و هدف از ورود به دانشگاه. فصلنامه روان­شناسی تربیتی، سال نهم،  شماره 28، 99- 119.
تمدنی، مجتبی. (1389). اهمال­کاری در دانشجویان. روان­شناسی تحولی: روان­شناسان ایرانی، سال ششم، شماره 24، 337- 344.
حسنی، جعفر؛ آزاد فلاح، پرویز؛ رسول­زاده طباطبائی، سید کاظم و عشایری، حسن. (1388). تأثیر ارزیابی مجدد و فرو نشانی تجارب هیجانی منفی بر ناقرینگی EEG پیشانی مغز بر اساس ابعاد نورزگرائی و برون­گردی. فصلنامه روان­شناسی دانشگاه تبریز، 13؛ 4، 37- 71.
زارع، حسین و اعراب شیبانی، خدیجه. (1390). بررسی پایائی و روائی پرسشنامه سبک­های تصمیم­گیری در دانشجویان ایرانی. پژوهش­های روان­شناختی، 14 (2)، 112-125.
هرگنهان، بی. آر و السون، میتو. اچ. (1392). مقدمه­ای بر نظریه­های یادگیری. ترجمه علی اکبر سیف. نشر دوران
Baumeister, R. F. Heatherton, T. F. & Tice, D. M. (1994). Losing control: How and why people fail at self-regulation. San Diego: Academic Press.
Balkis, M. Duru, E. (2009). Prevalence of Academic Procrastination Behavior Among preservice Teachers, and its Relationship with Demographics and individual preference. Journal of Theory and practice in Education, 5 (1), 18 – 32.
Bezci, F. Sungur, S. (2013). Academic Procrastination and Gender as Predictors of Science Achievement. Journal of educational and instructional studies in the world, 3 (2), 64-68.
Bradley, S. J. (2000). Affect regulation and the development of psychopathology. New York, NY: Guilford Publication.
Calkins, SD. (1994). Origins and outcomes of individual differences in emotion regulation. Monogr Soc Res Child Dev. 59 (2-3), 53-72.
Chow. H. P. (2012). Procrastination among Undergraduate Students: Effects of Emotional Intelligence, School Life, Self-Evaluation, and Self-Efficacy, Alberta Journal of Educational Research, 57(2), 234-240.
Davidson, R. J. (1998). Affective style and affective disorders: Perspectives from sffective neuroscience. Cognition & Emotion, 12 (3), 307-30.
Deci, E. L. & Ryan, R. M. (2000). The “What” and “Why” of Goal Pursuits: Human Needs and the Self- Determination of Behavior". Psychological Inquiry, Vol. 11, No. 4, 227- 286.
De Paola, M. & Scoppa, V. (2014). Procrastination, Academic Success and the Effectiveness of a Remedial Program. IZA Discussion Paper, 8021, 1-24.
Ellis, A. & Knaus, W.J. (1979). Overcoming procrastination or how to think and act rationally in spite of life, inevitable hassles. New York: Institute for Rational Living.
Ferrari, J. R. (1994). Dysfunctional procrastination and its relationship with self-esteem, interpersonal dependency, and self-defeating behaviors. Personality and Individual Differences, 17, 673–679.
Hofmann SG. & Kashdan, T. B. (2010). The affective style questionnaire: Development and psychometric properties. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment. 32(2), 255-63.
Howell, A. J. & Watson, D. C. (2007). Procrastination: Association with goal orientation and learning strategies. Personality and Individual Differences, 43, 167-178.
Johnson, J. L. & Bloom, A. M. (1995). An analysis of the contribution of the five factors of personality to variance in academic procrastination. Personality and Individual Differences, 18, 127– 133.
Kuhnle, C. Hofer, M. & Kilian, B. (2012). The Relationship of Self-control Procrastination, Motivational Interference and Regret with School Grades and Life Balance. Diskurs Kindheits- und Jugendforschung Heft, 1, 31-34.
Krause, K. & Freund, A. M. (2014). Delay or procrastination – A comparison of self- report and behavioral measures of procrastination and their impact on affective well-being. Personality and Individual Differences. 63, 75- 80.
Lay, C. H. (1992). Trait procrastination and the perception of person-task characteristics. Journal of Social Behavior and Personality, 7, 483-494.
Lay, C. H., & Silverman, S. (1996). Trait procrastination, anxiety, and dilatory behavior. Personality and Individual Differences, 21, 61-67.
Lewis, M. D. Granic, I. & Lamm, C. (2006). Behavioral differences in aggressive children linked with neural mechanisms of emotion regulation. Ann N Y Acad Sci; 1094: 164-77.
Lyons, M. & Rice, H. (2014). Thieves of time? Procrastination and the Dark Triad of personality. Personality and Individual Differences. In press.
McCown, B. Blake, I. K. & Keiser, R. (2012). Content analyses of the beliefs of academic procrastinators. Journal of Rational-Emotive and Cognitive-Behavior Therapy. Doi: 10.1007/s10942- 012-0148-6.
Milgram, N. & Toubiana, Y. (1999). Academic anxiety, academic procrastination, and parental involvement in students and their parents. British Journal of Educat- ion psychology, 69, 345 – 361.
Özer, B. U. Demir, A. & Ferrari, J. R. (2009). Exploring academic procrastination among Turkish students: Possible gender differences in prevalence and reasons. The Journal of Social Psychology, 149 (2), 241–257.
Prohaska, V. Morrill, P. Atiles, I. & Perez, A. (2000). Academic procrastination by nontraditional students. Journal of social Behavior and Personality, 15,125 –134.
Pychyl, T. A. & Flett, G. L. (2013). Procrastination and Self-Regulatory Failure: An Introduction to the Special Issue. Cognitive-Behav Ther, 30, 203–212.
Rabin, L. & Fogel, J. & Nutter, k. (2011). Academic procrastination in college students: The role of self – reported executive functions. Journal of Clinical and Experimental Neuropsychology, Neuropsychology, Development. 33(3), 344-357.
Ridder, D. & Wit, J. (2006). Self-regulation in health behavior: Concepts, Theories and central issues. In: Ridder D, Wit J editors. Self-regulation in health behavior. New Jersey, NJ: John Wiley & Sons.
Rothbart, M. K. & Ahadi, S. A. & Hershey, K. (1994). Temperament and Social Behavior in Childhood. Merrill-Palmer Quarterly, 40(1), 21-39.
Rosario, P. Costa, M. Núñez, J.C. González-Pienda, J. Solano, P. & Valle, A. (2009). Academic procrastination: associations with personal, school and family variables. Spanish Journal of Psychology, 12(1), 118-127.
Ryan, R. M. & Deci, E. L. (2002). An overview of self- determination theory. In E. L. Deci & R. M. Ryan (Eds.), Handbook of self-determination research (pp. 3- 33). Rochester, NY: University of Rochester Press.
Saddler, C. D. & Sacks, L. A. (1993). Multidimensional perfectionism and academic Procrastination: relationship with depression in university students. Psychological reports, 73, 863– 871.
Schouwenburg, H. C. & Lay, C. H. (1995). Trait procrastination and the big five factors of personality. Personality and Individual Differences, 18, 481– 490.
Schunk, D. H. & Zimmerman, B. J. (1994). Self-regulation of learning and performance: Issues and educational applications Hillsdale, NJ: L. Erlbaum Associates.
Simpson, W. & Pychyl, T. (2009). In search of the arousal procrastinator: Investigating the relation between procrastination, arousal-based personality traits and beliefs about procrastination motivations. Personality and Individual Differences, 47, 906-911.
Schouwenburg, H. C. & Groenewoud, J. T. (2001). Study motivation under social temptation: effects of trait procrastination. Personality and Individual Differences, 30, 229–240.
Solomon, L. J. & Rothblum, E. D. (1984). Academic procrastination: frequency and cognitive behavioral correlates, Journal of Counseling Psychology, 31, 503–509.
Steel, P. (2007). The nature of procrastination: A metaanalytic and theoretical review of quintessential self-regulatory failure. Psychological Bulletin, 133, 1, 65-81.
Vallerand, R. J. (2000). Deci and Ryan's self-determination theory: A view from the hierarchical model of intrinsic and extrinsic motivation. Psychological Inquiry, 11,312-317.
Vohs, K. D. & Baumeister, R. F. (2004). Understanding self-regulation: an introduction. In R. F. Baumeister, K. D. Vohs (Eds.), Handbook of self-regulation (pp. 1–12). New York: Guildford Press.
Wäschle, K. & Allgaier, A. Lachner, A. Fink, S. & Nückles, M. (2014). Procrastination and self-efficacy: Tracing vicious and virtuous circles in self-regulated learning. Learning and Instruction. 29,103-114.
Webb, T. Gallo, I. S. Miles, E. Gollwitzer, P. M. & Sheeran, P. (2012). Effective regulation of affect: An action control perspective on emotion regulation. European Association of Social Psychology, 23, 143–186
Wolters, C. A. (2003). Understanding procrastination from a self-regulated learning perspective.  Journal of Educational Psychology, 95, 179-187.