دانشگاه علامه طباطبائی فصلنامه روان شناسی تربیتی 2538-3183 21 78 2025 12 22 The investigate Relationship between the Sense of Belonging to School and academic engagement with Examining the Mediating Role of Academic Self-Efficacy and Academic Hardiness in among Students بررسی رابطه احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی با نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی و سرسختی تحصیلی در بین دانش آموزان 7 33 19823 10.22054/jep.2025.86140.4192 FA عزت اله قدم‌پور Professor of Educational psychology, Faculty of Literature and Humanities, Lorestan University, Khorramabad, Iran حسنعلی ویسکرمی دانشیار روان‌شناسی تربیتی، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران. محبوبه گل صنم لو دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، گروه روان شناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران. داود کاظمی فرد دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، گروه روان شناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران. Journal Article 2025 05 27 The purpose of this study was to investigate the relationship between Sense of Belonging to School and academic engagement by examining the mediating role of academic self-efficacy and Academic Hardiness Among high school students in Khorramabad city. The current of research is basic in terms of purpose and in terms of the type of survey method of research was descriptive type of correlational and and specifically type of the structural equation modeling. the statistical population included all students of all secondary school students of Khorramabad in the academic year 2023-2024, that among the samples, 357 students are entered to the analysis by were selected using random cluster sampling. The data are collected by Academic Engagement Scale (Reeve, 2013), Sense of Belonging to School Questionnaire Brew and Beatty, (2005), Academic Efficacy Scale Patrick and et.al (1997) and Academic Hardiness Questionnaire (Benishek & Lopez, 2005). The structural equation modeling was used to evaluate the relationships between variables. The results show that Sense of Belonging to School have a positive, direct, predictive effect on students’ academic engagement (p<0.01). Additionally, Sense of Belonging to School indirectly predict academic engagement through academic self-efficacy and Academic Hardiness (P<0.05). This research confirmed the mediating role of Academic Self-Efficacy and achievement emotions, based on the Sense of Belonging to School and academic engagement. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی با خودکارآمدی تحصیلی و سرسختی تحصیلی در بین دانش آموزان دوره ی متوسطه دوم شهر خرم آباد انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف بنیادی و از نظر نحوه گردآوری داده ها، توصیفی از نوع همبستگی و به‌طور خاص از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان دوره ی متوسطه دوم شهر خرم آباد در سال تحصیلی 1403-1402 بودند که از میان آنها نمونه ای به حجم 357 نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و وارد تحلیل شدند. داده ها از طریق پرسشنامه های درگیری تحصیلی ریو (2013)؛ احساس تعلق به مدرسه بری و بیتی (2004)؛ خودکارآمدی تحصیلی پاتریک و همکاران (1997) و سرسختی تحصیلی بنیشک و لوپز (2005) جمع آوری گردید. به منظور ارزیابی روابط بین متغیرها از روش مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد که احساس تعلق به مدرسه اثر مستقیم، مثبت و پیش بینی کننده ای بر میزان درگیری تحصیلی دانش آموزان دارد (01/0p<). علاوه بر این، احساس تعلق به مدرسه توانست درگیری تحصیلی دانش آموزان را از طریق خودکارآمدی تحصیلی و سرسختی تحصیلی پیش بینی کند (05/0p<). نتایج پژوهش حاضر از اثر مستقیم احساس تعلق به مدرسه بر درگیری تحصیلی دانش‌آموزان و نقش میانجی گری خودکارآمدی تحصیلی و سرسختی تحصیلی در رابطه بین احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی حمایت می کند. https://jep.atu.ac.ir/article_19823_8d101b0f92d79181a6e6c6795003f47e.pdf

دانشگاه علامه طباطبائی فصلنامه روان شناسی تربیتی 2538-3183 21 78 2025 12 22 Structural Equation Modeling of Emotionality in Teaching Based on Attributional Styles and Social Capital: The Moderating Role of Teacher Job Burnout مدل‌سازی معادلات ساختاری هیجان‌پذیری در تدریس بر اساس سبک‌های اسنادی و سرمایه اجتماعی: نقش تعدیل‌کننده فرسودگی شغلی معلمان 35 64 19819 10.22054/jep.2025.80552.4027 FA مریم درویشی استادیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران مریم بخشش استادیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2024 06 26 The current study was conducted with the aim of conducting structural equation modeling of emotionality in teaching based on attributional styles and social capital with the moderating role of Job Burnout. This study utilized the descriptive-correlational method and employed structural equation modeling (SEM). The sample consisted of 341 middle and high school teachers from Tehran in the academic years 2023-2024. The participants were selected through a multi-stage cluster sampling method. Data were collected using various inventories including: Teacher Emotion Inventory (Chen, 2016), Attributional Styles Questionnaire (Peterson et al., 1982), Social Capital Questionnaire (Nahapiet & Ghoshal, 1998), and Job Burnout Inventory (Maslach et al., 1997). Statistical analysis was carried out using SPSS-25 and Smart-PLS-4 software. The results of path analysis and factor loadings in this research showed that pessimistic attribution styles and job burnout have a positive significant direct effect on the increase of negative emotionality in teaching such as experiencing sadness, anger and fear. While the calculation of the path coefficients and factor loadings for social capital with negative emotionality in teaching showed a negative and significant direct effect. Furthermore, the calculated results of mutual effects revealed that all the observed components of job burnout have a both positive and negative significant impact on the intensity of the relationship between attributional styles and social capital with emotionality in teaching in two different directions. These results have practical implications for psychotherapy intervention and community-based programs for teachers with pessimistic attributional styles, burnout, and negative emotionality. این پژوهش باهدف مدل‌سازی معادله ساختاری هیجان پذیری در تدریس بر اساس سبک‌های اسنادی و سرمایه اجتماعی با نقش تعدیل‌کننده فرسودگی شغلی انجام شد. این پژوهش به روش توصیفی- همبستگی و با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) انجام شد. جامعه آماری این پژوهش متشکل از تمامی معلمان مقطع متوسطه اول و دوم شهر تهران در سال تحصیلی 1403- 1402 بود که از بین آنها ۳۴۱ نفر شرکت‌کننده به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از فهرست هیجان‌های معلم چن (۲۰۱۶)، پرسشنامه سبک‌های اسنادی پترسون و همکاران (1982)، پرسشنامه سرمایه اجتماعی ناهاپیت و گوشال (1998) و فهرست فرسودگی شغلی ماسلاخ و همکاران (1997) جمع‌آوری شد. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرم‌افزارهای 25-SPSS و 4-Smart-PLS انجام شد. نتایج تحلیل مسیر و بارهای عاملی در این پژوهش نشان داد که سبک‌های اسنادی بدبینانه و فرسودگی شغلی تأثیر مستقیم معنادار مثبت و سرمایه اجتماعی تأثیر مستقیم معنادار معکوس بر هیجان پذیری منفی در تدریس یعنی تجربه غم، خشم و ترس دارند (01/0 P<). همچنین، نتایج محاسبه اثرات متقابل نشان داد که تمام مؤلفه‌های مشاهده‌شده فرسودگی شغلی بر شدت رابطه بین سبک‌های اسنادی و سرمایه اجتماعی با هیجان پذیری در تدریس در دو جهت مختلف اثر مثبت و معکوس معنادار دارد (01/0 P<). نتایج این پژوهش دارای پیامدهای کاربردی برای ارزیابی و تدوین پروتکل‌های ارتقاءبخشی و آموزش ضمن خدمت در جهت اصلاح سبک‌های اسنادی، توسعه سرمایه اجتماعی، بهیود هیجان‌پذیری تدریس و کاهش فرسودگی شغلی در معلمان است. https://jep.atu.ac.ir/article_19819_29fd802f8678a9b33a6cadb3dcb93920.pdf

دانشگاه علامه طباطبائی فصلنامه روان شناسی تربیتی 2538-3183 21 78 2025 12 22 Modeling the structural relationship among perceived stress and striving for superiority with the mediating role of hope in university entrance exam students مدل‌یابی رابطه ساختاری بین استرس ادراک‌شده و تلاش برای برتری با نقش میانجی امید در دانش‌آموزان کنکوری 65 86 19820 10.22054/jep.2025.80952.4038 FA نسترن نکوکار کارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه الزهرا تهران ایران زهره خسروی استاد گروه روانشناسی دانشگاه الزهرا تهران ایران Journal Article 2024 07 19 The purpose of the current research was to investigate the relationship between perceived stress and striving for superiority with the mediating role of hope in university entrance exam students. For this purpose, in a correlational descriptive method, 386 university entrance exam students were selected through Cochran's formula and through available and voluntary sampling. the participants filled out the perceived stress questionnaires (Cohen et al., 1983), the hope questionnaire (Snyder et al., 1991), the need questionnaire (Steers, Porter, 1979) and the striving for superiority in the university entrance exam. Spearman’s correlation and structural modeling were used for data analysis. The innovation of this research was to use the variable of striving for superiority, because the entrance exam leads students to be superior to others. The results showed that there was an inverse and significant relationship between the variables of perceived stress and hope, perceived stress and striving for superiority. Also, there was a positive and significant relationship between the variables of hope and striving for superiority. In addition, hope mediated the relationship between perceived stress and striving for superiority. Therefore, it can be said that striving for superiority can affect perceived stress directly as well as indirectly through the variable of hope. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین استرس ادراک‌شده و تلاش برای برتری با نقش میانجی امید در دانش‌آموزان کنکوری بود. بدین منظور، در یک روش توصیفی از نوع همبستگی، 386 دانش‌آموز کنکوری از طریق فرمول کوکران و از طریق نمونه‌گیری در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدند. تمامی شرکت‌کنندگان پرسشنامه‌های استرس ادراک‌شده (کوهن و همکاران، 1983)، پرسشنامه امیدواری (اشنایدر و همکاران، 1991)، پرسشنامه نیاز (استیرز و پورتر، 1979) و تلاش برای برتری در کنکور را پرکرده‌اند. برای تحلیل داده‌ها از همبستگی اسپیرمن و معادلات ساختاری استفاده شد. نواوری این تحقیق به استفاده از متغیر تلاش برای برتری بود، چراکه کنکور، دانش‌اموزان را به سمت و سوی برتر بودن از دیگران سوق می‌دهد. نتایج نشان‌دهنده ان بود که در دانش‌آموزان کنکوری، بین متغیرهای استرس ادراک‌شده و امید ، استرس ادراک‌شده و تلاش برای برتری رابطه معکوس و معناداری وجود داشت. همچنین بین متغیرهای امید و تلاش برای برتری ، رابطه مثبت و معنادار وجود داشت. علاوه بر این، امید در رابطه بین استرس ادراک‌شده و تلاش برای برتری نقش میانجی را داشت. براین اساس می‌توان گفت که تلاش برای برتری می‌تواند به‌صورت مستقیم و همچنین به‌صورت غیرمستقیم و از طریق متغیر امید، بر استرس ادراک‌شده تأثیر بگذارد https://jep.atu.ac.ir/article_19820_5d415f5aed20355359d56e24af16054d.pdf

دانشگاه علامه طباطبائی فصلنامه روان شناسی تربیتی 2538-3183 21 78 2025 12 22 The Effect of Character Strengths Training on Psychological Well-Being and Positive and Negative Effect of Children تاثیر آموزش توانمندی‌های منش بر بهزیستی روان‌شناختی و عواطف مثبت و منفی کودکان 87 114 19821 10.22054/jep.2025.84523.4142 FA زهرا خسروجردی دانشجوی پسادکتری روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0001-9280-7562 شهریار شهیدی استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Journal Article 2025 03 13 The aim of the study was to investigate the effect of character strengths training on children's psychological well-being and positive and negative effect. The research was a quasi-experimental study with a pretest, posttest, and follow-up with a control group. The statistical population included female elementary school students in the academic year 1403-1404. 78 fifth grade students (39 in the experimental group and 39 in the control group) from District 4 of Tehran were selected using multistage cluster sampling method. Both groups responded to the Psychological Well-Being Questionnaire (PWBS) and Positive and Negative effect for Children (PANAS-C-SF) before and after the program, and one month after the training. The character strengths training program was implemented in a group manner in nine ninety minute sessions. Data analysis was performed using independent T and repeated measures analysis of variance. The findings showed that character strengths training has a significant impact on children's psychological well-being and positive and negative effect. This effect remained stable at one-month follow-up Therefore, it can be concluded that character strengths training increases children's psychological well-being and positive emotions and reduces their negative emotions. Therefore, educators can design and develop character strengths interventions in school to increase children's well-being and strengthen their positive emotions and reduce their negative emotions. هدف پژوهش بررسی تأثیر آموزش توانمندی‌های منش بر بهزیستی روان‌شناختی و عواطف مثبت و منفی کودکان بود. پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دختر دبستانی در سال تحصیلی 1403-1404 بودند. 78 دانش‌آموز پایه پنجم (39 نفر در گروه آزمایش و 39 نفر در گروه کنترل) از منطقه چهار تهران با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. هر دو گروه قبل و بعد از اجرای برنامه و یک ماه پس از آموزش به پرسشنامه بهزیستی روا‌ن‌شناختی PWBS)) و عواطف مثبت و منفی برای کودکان (PANAS-C- SF) پاسخ دادند. برنامه آموزش توانمندی‌های منش به شیوۀ گروهی در نه جلسه نود دقیقۀ اجرا شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با t مستقل و تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر انجام شد. یافته‌ها نشان داد که آموزش توانمندی‌های منش بر بهزیستی روان‌شناختی و عواطف مثبت و منفی کودکان به طور معناداری تأثیر دارد. این تأثیر در پیگیری یک ماه پایدار مانده بود. بنابراین می‌توان نتیجه‌‌گیری کرد که آموزش توانمندی‌های منش، بهزیستی روان‌شناختی و عواطف مثبت کودکان را افزایش و عواطف منفی آنان را کاهش می‌دهد. لذا، مربیان برای افزایش بهزیستی و تقویت عواطف مثبت کودکان و کاهش عواطف منفی آنها می‌توانند مداخلات توانمندی‌های منش را در مدرسه طراحی و توسعه دهند. https://jep.atu.ac.ir/article_19821_2a81525273da0741908994da98d913b3.pdf

دانشگاه علامه طباطبائی فصلنامه روان شناسی تربیتی 2538-3183 21 78 2025 12 22 The relationship between the level of self-separation and self-esteem with the formation of identity in adolescent female students with regard to the mediating role of family cohesion رابطه سطح تفکیک خود و احترام به خود با شکل‌گیری هویت در دانش‌آموزان دختر نوجوان با توجه به نقش واسطه‌گری انسجام خانواده 115 137 19822 10.22054/jep.2025.84581.4144 FA ابراهیم نامنی دانشیار مشاوره، گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار 0000-0001-8284-0684 نرجس شربتی کارشناس ارشد، گروه مشاوره خانواده، مؤسسه آموزش عالی بیهق، سبزوار، ایران 0000-0001-8284-0684 Journal Article 2025 02 26 The present study was conducted with the aim of investigating the mediating role of family cohesion in the relationship between the level of self-separation and self-esteem with identity formation. The present research method was descriptive and correlation type. The statistical population of this research included all female high school students in Sabzevar city in the academic year of 2023-2024. 340 students from the mentioned society were selected as the sample of the research by available sampling method. The data collection tool was Drake's self-differentiation questionnaire (shortened form), Rosenberg's self-esteem scale, Berzonsky's identity styles questionnaire and Samani's family cohesion questionnaire. Pearson statistical method and structural equations were used to analyze the data. The results of the Pearson correlation test showed that the relationship between the components of self-separation and self-respect with identity formation is significant (P-value <0.05). Also, the results of the structural equation test showed that the mediating role of family cohesion in the relationship between self-separation and self-respect with identity styles is significant (p-value <0.05). According to the results of the research, it can be concluded that strengthening family cohesion is an efficient method to increase the level of self-separation and self-respect in order to form a normal identity style in teenagers. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی انسجام خانواده در رابطه سطح تفکیک خود و احترام به خود با شکل-گیری هویت انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل تمامی دانش‌آموزان دختر دبیرستانی شهر سبزوار در نیم سال تحصیلی 1402-1403 بود. از بین جامعه مذکور 340 دانش‌آموز به عنوان نمونه‌ی پژوهش به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه ﺧﻮﺩﺗﻤﺎﻳﺰﻳﺎفتگی (ﻓﺮﻡ کوﺗﺎﻩ ﺷﺪﻩ) دریک، مقیاس احترام به خود روزنبرگ، پرﺳﺸﻨﺎﻣﻪ سبک‌های هویت ﺑﺮزونسکی و پرسشنامه انسجام خانواده سامانی بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها، از روش آماری پیرسون و معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که رابطه مؤلفه‌های تفکیک خود و احترام به خود با شکل‌گیری هویت معنی‌دار است (05/0>P-value). همچنین نتایج حاصل از آزمون معادلات ساختاری نشان داد، نقش میانجی انسجام خانواده در رابطه تفکیک خود و احترام به خود با سبک‌های هویت معنی‌دار است (05/0>p-value). با توجه به نتایج پژوهش می‌توان اینگونه نتیجه گرفت که تقویت انسجام خانواده یک روش کارآمد برای افزایش سطح تفکیک خود و احترام به خود به منظور شکل‌گیری سبک هویت بهنجار در نوجوانان می‌باشد. https://jep.atu.ac.ir/article_19822_90c4571f1910e59cac0643e60e9eaa20.pdf

دانشگاه علامه طباطبائی فصلنامه روان شناسی تربیتی 2538-3183 21 78 2025 12 22 Investigating the relationship between psychological well-being and academic self-efficacy of educational psychology students with the mediating role of self-esteem بررسی ارتباط بهزیستی راون‌شناختی با خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان روان‌شناسی تربیتی با نقش میانجی عزت نفس 139 162 19818 10.22054/jep.2025.86696.4208 FA نوشین درخشان استادیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2025 07 02 The present study aimed to investigate the relationship between psychological well-being and academic self-efficacy of educational psychology students with the mediating role of self-esteem. This research is of an applied, quantitative and correlational type. The statistical population of the study was educational psychology students at the University of Tabriz and the sample size was determined using GPower software, 119 people who were selected by stratified random sampling. The data collection tools were the Riff Psychological Well-Being Questionnaire (1989), the Jinks and Morgan Academic Self-Efficacy Questionnaire (1999) and the Rosenberg Self-Esteem Questionnaire (1965). In order to analyze the data, in addition to descriptive analysis, Kolmogorov-Smirnov tests, structural equation modeling and Sobel were used in SPSS version 23 and SmartPLS version 3.1.1 software at a significance level of 0.05. The results of the study showed that the research model has a good fit and that psychological well-being is significantly related to self-esteem (t=23.086; p=0.001) and academic self-efficacy (t=6.306; p=0.001) and self-esteem is also significantly related to academic self-efficacy (t=4.118; p=0.001). The results of the study also showed that self-esteem plays a mediating role in the relationship between psychological well-being and academic self-efficacy (z=6.718; p=0.001). Therefore, optimal psychological functioning and high self-esteem make students feel capable in facing challenges and succeed in dealing with academic problems. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بهزیستی راون‌شناختی با خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان روان‌شناسی تربیتی با نقش میانجی عزت نفس انجام شد. این تحقیق از نوع کاربردی، کمی و همبستگی است. جامعه آماری پژوهش دانشجویان روانشناسی تربیتی دانشگاه تبریز بود که تعداد نمونه با استفاده از نرم‌افزار جی‌پاور، 119 نفر تعیین شد که با روش تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (۱۹۸۹)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان (1999) و پرسشنامه عزت نفس روزنبرگ (1965) بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها، علاوه بر بررسی توصیفی، از آزمون‌های کولموگروف اسمیرنوف، مدل‌سازی معادلات ساختاری و سوبل در نرم‌افزارهای spss نسخه 23 و smartpls نسخه 3.1.1 و در سطح معنی‌داری 05/0 استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که مدل پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است و بهزیستی روان‌شناختی با عزت نفس (086/23=t؛ 001/0=p) و خودکارآمدی تحصیلی (306/6=t؛ 001/0=p) ارتباط معنی‌داری دارد و عزت نفس نیز با خودکارآمدی تحصیلی (118/4=t؛ 001/0=p) ارتباط معنی‌داری دارد. نتایج تحقیق همچنین نشان داد که عزت نفس در ارتباط بهزیستی روان‌شناختی با خودکارآمدی تحصیلی (718/6=z؛ 001/0=p) نقش میانجی ایفا می‌کند. بنابراین عملکرد روان‌شناختی بهینه و عزت نفس بالا موجب می‌شود تا دانشجویان احساس کنند در مواجهه با چالش‌ها توانمند هستند و در مقابله با مشکلات تحصیلی موفق عمل کنند. https://jep.atu.ac.ir/article_19818_a9c3c3c3b2eaff4d7a875e58054edebf.pdf

دانشگاه علامه طباطبائی فصلنامه روان شناسی تربیتی 2538-3183 21 78 2025 12 22 The effectiveness of sensory training program on preverbal skills of autistic children تاثیر آموزش برنامه حسی بر مهارت‌های پیش‌کلامی کودکان اتیستیک 163 190 19878 10.22054/jep.2025.83615.4119 FA سعید رضائی دانشیار دانشگاه علامه طباطبائی Journal Article 2025 02 28 The research was conducted with the aim of teaching a sensory program on the preverbal skills of children with autism. The research method is experimental with single-subject design (AB), and, it is applied in terms of purpose. The statistical population of the research includes all children with autism in rehabilitation centers in Tehran in 2024. Three child were selected from the entire target population by purposive sampling. The intervention program was taught individually for two months, three sessions per week. The results were visually and graphically examined and analyzed and drawn in the form of tables and graphs, based on the information contained in the data recording sheet. In this plan, stage A is the baseline drawing stage, and stage B is the training stage. The results showed that the sensory training program is effective on the preverbal skills of children with autism. Given the effectiveness of the training program, the use of this type of program is recommended to facilitate and strengthen the verbal development of children with autism. تحقیق با هدف آموزش برنامه حسی بر مهارت‌های پیش‌کلامی کودکان با اختلال اتیسم انجام شده است. روش پژوهش به لحاظ گرداوری اطلاعات، از نوع آزمایشی با طرح تک‌آزمودنی از نوع AB و به‌لحاظ هدف، کاربردی می‌باشد. جامعه‌ی آماری پژوهش، شامل؛ کلیه‌ کودکان با اختلال اتیسم مراکز توانبخشی شهر تهران در سال 1403 می‌باشند از کل جامعه هدف، سه نفر، به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. برنامه مداخله‌ای به مدت دو ماه، سه جلسه در هفته به‌شکل انفرادی آموزش داده شد. نتایج به-صورت چشمی و نگاره‌ای بررسی و تحلیل شدند و در قالب جداول و نمودارها، براساس اطلاعات مندرج در برگه‌ ثبت داده‌ها، ترسیم شدند. در این طرح، مرحله A، مرحله ترسیم خط پایه، و مرحله B، مرحله مداخله‌ای است. نتایج به‌دست آمده نشان داد که برنامه مداخله توانبخشی حسی بر مهارت‌های پیش کلامی کودکان با اختلال اتیسم موثر است با توجه به موثر بودن برنامه مداخله، کاربرد این نوع برنامه به منظور تسهیل و تقویت رشد کلامی کودکان با اختلال اتیسم پیشنهاد می شود. https://jep.atu.ac.ir/article_19878_082fec819b773bf6e4faaee500f5806f.pdf

دانشگاه علامه طباطبائی فصلنامه روان شناسی تربیتی 2538-3183 21 78 2025 12 22 The Lived Experience of High-Achieving Adolescents Regarding the Contexts, Strategies, and Outcomes of Academic Achievement تجربه‌ی زیسته‌ی نوجوانان ممتاز از بسترها، راهبردها و پیامدهای موفقیت تحصیلی 191 230 20078 10.22054/jep.2025.84780.4153 FA محمدرضا کریمی مشاوره خانواده، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران جواد خدادادی سنگده استادیار گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. Journal Article 2025 05 09 This study aimed to identify the contexts, strategies, and outcomes of academic achievement among high-achieving adolescents in the socio-cultural context of Iran. The research employed a qualitative method based on thematic analysis (Braun & Clarke, 2006). The study population included 21 male and female adolescents with an average grade above 19 in the 2024 national final examinations in Qazvin, who were purposefully selected and interviewed through semi-structured interviews. Data analysis led to the extraction of three main themes: psychological competencies, family virtues, and school-based facilitators. The findings revealed that academic achievement is not merely the result of cognitive abilities, but is shaped through the interaction of individual, familial, and educational factors. High-achieving adolescents employed strategies such as academic self-awareness, active and effective learning, academic self-management, and emotional regulation, which resulted in multidimensional outcomes at the individual level (self-confidence, resilience, sustained motivation), family level (increased parental trust, family cohesion), socio-cultural level (enhanced civic participation, prevention of social harms), and economic level (greater job opportunities, entrepreneurial growth). The results indicate that academic achievement is a dynamic and multilayered process that cannot be reduced to quantitative outcomes; rather, it is realized in the complex interplay of personal meanings, social expectations, and environmental supports. Accordingly, simultaneous attention to psychological, familial, and school-related dimensions provides a more comprehensive perspective for educational policymakers این پژوهش با هدف شناسایی بسترها، راهبردها و پیامدهای موفقیت تحصیلی نوجوانان ممتاز در بستر فرهنگی–اجتماعی ایران انجام شد. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تحلیل مضمون بود. جامعه آماری شامل ۲۱ نوجوان دختر و پسر با معدل بالای ۱۹ در امتحانات نهایی ۱۴۰۳ شهر قزوین بود که به‌صورت هدفمند انتخاب و از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته مورد مطالعه قرار گرفتند. تحلیل داده‌ها منجر به استخراج سه مضمون اصلی شد: شایستگی‌های روان‌شناختی، فضیلت‌های خانوادگی، و تسهیلگرهای مدرسه‌ای. یافته‌ها نشان دادند موفقیت تحصیلی صرفاً نتیجه توانایی‌های شناختی نیست، بلکه در تعامل میان عوامل فردی، خانوادگی و آموزشی شکل می‌گیرد. نوجوانان ممتاز از راهبردهایی همچون خودشناسی تحصیلی، یادگیری فعال و تنظیم هیجانی بهره برده‌اند که پیامدهایی چندبعدی در سطوح فردی (اعتمادبه‌نفس، تاب‌آوری، انگیزش پایدار)، خانوادگی (افزایش اعتماد والدین، انسجام خانوادگی)، اجتماعی–فرهنگی (ارتقای مشارکت مدنی، پیشگیری از آسیب‌ها) و اقتصادی (افزایش فرصت‌های شغلی، رشد کارآفرینی) به همراه داشته است. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد موفقیت تحصیلی فرآیندی پویا و چندلایه است که نمی‌توان آن را به دستاوردهای کمی تقلیل داد؛ بلکه در پیوندی پیچیده میان معناهای فردی، انتظارات اجتماعی و حمایت‌های محیطی تحقق می‌یابد. بر این اساس، توجه هم‌زمان به ابعاد روان‌شناختی، خانوادگی و مدرسه‌ای، چشم‌اندازی جامع‌تر برای سیاست‌گذاران آموزشی فراهم می‌کند. https://jep.atu.ac.ir/article_20078_6b4e786c23c75ebbefc1bdc517336359.pdf

دانشگاه علامه طباطبائی فصلنامه روان شناسی تربیتی 2538-3183 21 78 2025 12 22 Reduction of test anxiety; Cognitive or behavioral emotion regulation training? کاهش اضطراب آزمون؛ آموزش تنظیم شناختی یا رفتاری هیجان؟ 231 257 20125 10.22054/jep.2024.81244.4046 FA زهرا جهانبخش سنجش و اندازه گیری، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه علامه طباطبایی، تهران،ایران 0000-0003-1477-0420 مهدی ,وفایی زاده استادیار گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران Journal Article 2024 08 04 The purpose of the present study was to compare the effectiveness of cognitive emotion regulation strategies training in comparison with emotional behavioral regulation strategies training in reducing the test anxiety level of teacher-students of Farhangian University. The research design of this study was true experiment. The statistical population included all the undergraduate teacher-students of Farhangian University of Tehran province, a sample of 400 people voluntarily answered the research questionnaire online. The criterion for entering the research was an exam score above 20 (severe exam anxiety); Based on this, 80 people were separated from these people. The criterion for leaving the study were absence of more than two sessions during the training period and failure to answer more than 5 questions of the questionnaire. Finally, 36 people were voluntarily selected to cooperate in the research and after random assignment in the groups, these people were invited to carry out the training. In the experimental groups, in 10 sessions of 150 minutes. There were 23 girls (63.88%) and 13 boys (36.11%). In order to collect data, Sarason's test anxiety questionnaire was used. Covariance analysis was used to analyze the collected data. The results of this research indicated that the test anxiety level of participants in both CER and BER groups had been decreased in the post-test and follow-up phase compared to the pre-test phase. In addition, training on the cognitive emotion regulation strategies in the result stage has a greater reduction compared to training on behavioral emotion regulation strategies هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش راهبردهای تنظیم شناختی هیجان (CER) در قیاس با آموزش راهبردهای تنظیم رفتاری هیجان (BER) در کاهش اضطراب آزمون دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان بود. طرح پژوهش مورد استفاده در این مطالعه از نوع آزمایشی کامل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجو-معلمان مقطع کارشناسی دانشگاه فرهنگیان استان تهران بود که نمونه‌ای مشتکل از 400 نفر به صورت داوطلب و به شیوه دسترس به پرسشنامه‌های مورد پژوهش به شیوه آنلاین پاسخ دادند. ملاک ورود به پژوهش کسب نمره اضطراب امتحان بالای 20 (دارای اضطراب امتحان شدید) بود؛ که 80 نفر تفکیک شدند. ملاک خروج از پژوهش غیبت بیش از دو جلسه در آموزش و عدم پاسخ به بیش از 5 سئوال بود. در نهایت 36 نفر به صورت داوطلبانه برای همکاری در پژوهش انتخاب شدند و پس از جایگزینی تصادفی در گروه ها، این افراد برای اجرای آموزش دعوت شدند و در گروه های آزمایشی در 10 جلسه 150 دقیقه ای آموزش دیدند. قابل ذکر است که افراد نمونه 23 نفر دختر (88/63 درصد) و 13 نفر پسر (11/36 درصد) بودند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه اضطراب امتحان ساراسون استفاده شد. بمنظور تحلیل داده‌های گردآوری شده از روش تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج این پژوهش حاکی از آن بود که اضطراب آزمون شرکت کنندگان در هر دو گروه CER و BER در مرحله پس‌آزمون و پیگیری در مقایسه با مرحله پیش آزمون کاهش پیدا کرده بود. به علاوه آموزش راهبردهای تنظیم شناختی هیجان در مرحله پیگیری در مقایسه با آموزش راهبردهای تنظیم رفتاری هیجان کاهش بیشتری داشته است https://jep.atu.ac.ir/article_20125_089fc93dd2a95b9886f848961741b24e.pdf