روانشناسی یادگیری
ناهید قرائی؛ محبوبه طاهر
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش اخلاق با رویکرد هیجانمدار بر مسئولیتپذیری و تصمیمگیری اخلاقی دانشآموزان دختر دوره متوسطه دوم در شهر شاهرود انجام شد. این مطالعه به روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و گروه کنترل انجام شد. نمونه آماری بصورت هدفمند شامل 24 دانشآموز دختر بود که بهصورت تصادفی به دو گروه 12 نفره ...
بیشتر
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش اخلاق با رویکرد هیجانمدار بر مسئولیتپذیری و تصمیمگیری اخلاقی دانشآموزان دختر دوره متوسطه دوم در شهر شاهرود انجام شد. این مطالعه به روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و گروه کنترل انجام شد. نمونه آماری بصورت هدفمند شامل 24 دانشآموز دختر بود که بهصورت تصادفی به دو گروه 12 نفره آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش در هشت جلسه آموزشی به مدت 90 دقیقه با آموزش اخلاق با رویکرد هیجانمدار شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. ابزارهای مورد استفاده برای جمعآوری دادهها شامل مقیاس مسئولیتپذیری پرسشنامه روانشناختی کالیفرنیا (CPI) و آزمون قضاوت اخلاقی (MJT) بود. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس انجام شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش اخلاق با رویکرد هیجانمدار تأثیر معناداری بر افزایش مسئولیتپذیری (F=294.547، p<0.001) و بهبود تصمیمگیری اخلاقی (F=41.118، p<0.001) در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل داشته است. آموزش اخلاق با رویکرد هیجانمدار میتواند به طور معناداری به ارتقای مسئولیتپذیری و تصمیمگیری اخلاقی دانشآموزان کمک کند. این یافتهها اهمیت توجه به هیجانات در آموزش اخلاق را برجسته میکند و نشان میدهد که هیجانات میتوانند به عنوان یک ابزار قدرتمند در تقویت رفتارهای اخلاقی به کار گرفته شوند. برای بهرهگیری کامل از این رویکرد، نیاز به آموزش معلمان و تدوین برنامههای آموزشی مناسب وجود دارد.
