بررسی رابطه روش های تدریس (مباحثه گروهی،پرسش وپاسخ،نمایش علمی وسخنرانی) باانگیزه پیشرفت در دانشجویان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، روانشناسی تربیتی، مدرس دانشگاه فرهنگیان

2 دانشیار مدیریت منابع انسانی دانشگاه علامه طباطبائی

چکیده

هدف این پژوهش بررسی تاثیر روش های آموزشی مباحثه گروهی،پرسش و پاسخ،نمایش علمی و سخنرانی بر انگیزه پیشرفت دانشجویان بود.جامعه آماری این پژوهش همه دانشجویان مراکز تربیت معلم استان البرز بودند.در یک طرح نیمه آزمایشی 270 دانشجو به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب انتخاب ودرچهار گروه جایگزین شدند.د انشجویان نمونه تحقیق پس از قرارگرفتن در گروه های چهارگانه روش تدریس (مباحثه گروهی، پرسش و پاسخ،نمایش علمی و سخنرانی )به مدت یک ترم تحصیلی درس مشترکی(روانشناسی تربیتی)را با روش های تدریس اختصاصی گروه خود گذراندند.در خاتمه ترم انگیزه پیشرفت گروه ها بوسیله پرسشنامه انگیزه پیشرفت هرمنس(1970) و با در نظر گرفتن چهارمولفه اصلی انگیزه پیشرفت هرمنس یعنی اعتماد به نفس،پشتکار،آینده نگری وسخت کوشی، اندازه گیری شد.برای تحلیل داده ها ازروش آماری تحلیل واریانس چندمتغیری (مانوا)،تحلیل واریانس یک راهه (آنوا) وآزمون تعقیبی توکی استفاده شد. یافته هانشان دادکه میزان انگیزه پیشرفت دانشجویان باتوجه به روش های مختلف تدریس (مباحثه گروهی ،پرسش وپاسخ،نمایش علمی وسخنرانی) متفاوت است. همچنین نتایج تحلیل ها نشان داد دانشجویانی که باروش مباحثه گروهی آموزش می بینند انگیزه پیشرفت بیشتری ازخود نشان می دهند.بر همین اساس به ترتیب روش های نمایش علمی،پرسش وپاسخ بر انگیزه پیشرفت دانشجویان تاثیر گذاربودند بنابراین دانشجویانی که با شیوه های نوین آموزش می بینند به انگیزه پیشرفت بیشتری دست میابند.

کلیدواژه‌ها


ابراهیم‌آبادی ،حسین. (1387). مقایسه تأثیر دو روش آموزش از طریق شبکه وب و آموزش به روش سنتی (سخنرانی) بر یادگیری و انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان سال دوم دبیرستان مفید تهران.

آزادی، مهران. (1385). پیشرفت تحصیلی و روش‌های تدریس در دانشجویان با سبک‌های شناخت مستقل وابسته به زمینه.

استوار، نگار؛ غلامی­آزاد، سهیل و مصرآبادی، جواد. (1391). تاثیر آموزش طبقه­بندی­شده بر شناخت، فراشناخت و مهارت­های یادگیری دروس ریاضی.

استیک، دیبوراجی. (1380). انگیزش برای یادگیری، ترجمه­ی رمضان حسن‌زاده. مشهد: دنیای پژوهش.

اسلامیان،حسن؛ سعیدی رضوانی، محمود. (1392). مقایسه تأثیر روش-های آموزشی مباحثه گروهی وسخنرانی بر یادگیری دانش­آموزان.

اصابت طبری، عصمت. (1379). بررسی تأثیر روش‌های فعال تدریس بر خلاقیت فراگیران. دانشگاه آزاد تهران مرکز.

البرز، شیرین. (1380). رابطه بین انگیزه پیشرفت و پیشرفت تحصیلی. دانشگاه شیراز.

بهرامی، فاطمه. (1380). مقایسه میزان تأثیر روش تدریس بحث گروهی با روش تدریس سخنرانی بر پیشرفت تحصیلی و مهارت‌های ارتباطی دانشجویان. دانشگاه اصفهان.

جوزانی، کمال و سعدی­پور، اسماعیل. (1392). بررسی تأثیر روش­های آموزش فعال و سنتی بر انگیزه دانش­آموزان پایه دوم دبیرستان در درس انگلیسی.

جویس، بروس؛ کالهون،امیلی و هاپکینز، دیوید. (1388). الگوی یادگیری ابزارهایی برای تدریس. ترجمه دکتر محمود محمودی و لطفعلی عابدی.تهران: سمت.

خندقی، مقصود. (1392). تأثیر سبک یادگیری دانشجویان بر سبک تدریس مرجح آنان. فصلنامه روان­شناسی تربیتی، شماره 28،سال نهم.

ریچاردسون، دیوید. (1385). روش‌های تدریس پیشرفته. ترجمه دکتر هاشم فردانش. تهران: انتشارات سمت.

سلمانی‌مقدم، زهرا. (1380). بررسی رابطه‌ی وضعیت خود درگیروکاردرگیر باانگیزش پیشرفت و پیشرفت تحصیلی. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تبریز.

سیف، علی اکبر. (1386). سنجش فرآیند و فرآورده یادگیری: روش‌های قدیم و جدید. تهران: نشر دوران.

سیلور، جان. (1380) .برنامه‌ریزی درسی برای تدریس و یادگیری بهتر. ترجمه‌ی خویی‌نژاد. انتشارات آستان قدس رضوی.

شجاع نوری، فروغ و شکری، فرزانه. (1392). مقایسه تأثیر آموزش پژوهش­محور، آموزش­محورو آموزش-پژوهش­محور بر مهارت­های طلبه­های حوزه­های علمیه خواهران. فصلنامه روان شناسی تربیتی، شماره 30،سال نهم.

شعبانی، حسن. (1384). مهارت‌های آموزشی. تهران: انتشارات سمت.

صفوی، امان اله. ( 1382). روش‌ها، فنون و الگوهای تدریس. تهران: انتشارات سمت.

فاطمی، احمد. (1393). رابطه بین جو روانی اجتماعی کلاس با بکارگیری روش­های فعال تدریس و پیشرفت تحصیلی. مقاله نخستین همایش ملی علوم تربیتی و روان­شناسی.

کارشکی،حسین. (1393). نقش آگاهی معلمان از روش­های نوین تدریس و انگیزش شغلی بر پیشرفت تحصیلی دانش­آموزان. اولین کنفرانس سراسری توسعه پایدار در علوم تربیتی و روان­شناسی.

کرمی، مرتضی؛ محمدزاده قصر، اعظم و افشاری، معصومه. (1391). تأثیر یادگیری تعاملی بر پیشرفت تحصیلی دانش­آموزان دبیرستانی مشهد.

محمدی، فرزانه. (1385). نقش روش‌های تدریس فعال و کاربردی در فرآیند آموزش به­عنوان کارآمدترین روش مدیریت کلاس آموزش و پرورش، زاهدان.

ملکی، حسن. (1393). مقایسه اثربخشی روش­های تدریس مشارکتی و بارش مغزی بر کفایت اجتماعی. فصلنامه روان­شناسی تربیتی، شماره 32،سال دهم.

مومنی، حسین ؛ جلالی، سعید. (1393). تأثیر روش تدریس همیاری بر انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش­آموزان پسر در درس مطالعات اجتماعی پایه سوم ابتدایی. اولین کنفرانس سراسری توسعه پایدار در علوم تربیتی و روان­شناسی

میلر،ماری. (1380). راهنمای تدریس در دانشگاه‌ها. ترجمه­ی ویدا میری. تهران: انتشارات سمت

یاریاری، فریدون؛ کدیور، پروین. (1388). تأثیر روش­های یادگیری تعاملی بر اعتمادبه نفس و مهارت-های اجتماعی دانش­آموزان دبیرستانی. مجله روان­شناسی دانشگاه تبریز،شماره10.

یزدیان­پور، ندا؛ یوسفی، علیرضاو حقانی، فریبا. (1389). تأثیرآموزش از طریق تعامل بر پیشرفت تحصیلی دانش­آموزان دختر در پایه سوم تجربی فولادشهر. مجله دانش و پژوهش شماره 22.

Alexander, G. & Van Wyk, M. (2012). Exploring the value of cooperative learning in enhancing teaching in integrated school environments of the Northern Cape province. Journal of Procedia Social and Behavioral Science, 47, 1945-1949

Atkinson, J. w. & Birch. D. C. (1978). An introduction to motivation. NewYork: D.Van Nostrand.

Beck, E.  C. (2008). Understanding Educational Changer: A System Model Approach, Second North American Conference on the Learning Paradigm, P.109

Dörnyei, Z. & Csizér, K. (1998). Ten commandments for motivating language learners: an empirical study. Language Teaching Research, 2, 203-229.

Effandi, Z. & Zanaton, I. (2007). Promoting Cooperative Learning in Science and Mathematics Education: A Malaysian perspective. Eurasia Journal of Mathematics, Science & Technology Education, 3(1), 35-39.

Fischer, S. & Shachar, H. (2004). Cooperative Learning and the achievement of motivation and

Perceptions of student in 11th grade chemistry classes. Journal of Learning and Instruction, 14(2), 69-87.

Gardner, Robert. C. (2009). Teachers motivation, classroom strategy use, students motivation and second language achievement, 31-34.

Gillies, R M. (2003). The Effect of Cooperative Learning on Junior High School Student during Small Group. Journal of Learning and Instruction, 14, 197-213.

Glickman, A. (1991). Instructional models, Strategies, Methods and Skills. http://www.newhorizons.org.Learining – in medicine vol 3.

Gokkurt, B. Dundatr, S. Soylu, Y. & Akgun, L. (2012). The effects of Learning together Technique which is based on cooperative Learning on students achievement in mathematics class. Journal of Procedia Social and Behavioral Sciences, 46, 3431-3434.

Hall, R. H. & O’Donnell, A. M. (1996). Cognitive and Affective Outcomes of Learning from Knowledge Maps. Contemporary Psychologist, 21, 94-101.

Hmieleski, K. M. Traver, H. A. & Michael, J. Kalsher. (2003). Teaching and learning styles in training and development. Htt://www.hemielesk.com.

Jacques, S. R. (2001).Preferences for instructional activities and motivation: A comparison of student and teacher perspectives. In Z. Dörnyei & R. Schmidt (Eds.), Motivation and second language acquisition. Honolulu: University of Hawaii Second Language Teaching and Curriculum Center.

Karen, T. (2009). Optimizing ICT Effectiveness in Instruction and Learning Multilevel Transformation Theory and a Pilot project in Secondary Education, Journal of Computers &Education, 24-55.

Lee, Y. & Nelson, D. W. (2005). Viewing or Visualizing Which Concept Map Strategy Works Best On Problem- solving Performance. British Journal of Educational Technology, 36, 193-203.

Leondari, A. (1998). Syngollitov. E. Kiosseoglu. G An academic achievement, motivation and future selves. J Educ stud.

Madrid, D. (2002). “The Power of the FL Teacher’s Motivational Strategies”. Cauce, 25.

Pedró, F. (director), Lloret, T. Carrasco, S. Plandiura, R. Mominó J. M. Meneses, J. (2008). El professorat de Catalunya. Barcelona: Fundació Jaume Bofill.

Marilena,p. (2007). Students motivation and achievement and teachers practices in the classroom.60-63. Michele T. Cook. The effectiveness of constructivist science instructional

Nanthini, v. (2012). Success prediction of students by integrating communication skills with achievement motivation and personality, 1754-1759.

methods on high school students motivation. Welden univercity 2007.

Nichols, J. D. (2002). The Effect of Cooperative Learning on Student Achievement and Motivation In a High School Geometry Class Contemporary. Educational Psychology, 21, 467-476.

Schmidt, R. & Watanabe, Y. (2001). “Motivation, strategy use and pedagogical preferences in foreign language learning”. In Z. Dörnyei & R. Schmidt(eds.), Motivation and second language acquisition. Honolulu: University of Hawaii Second Language Teaching and Curriculum Center.

Servet, C. Kubra, A. & Esra, B. (2013). Implementing cooperative Learning in the Language Classroom: opinions of Turkish teachers of English. Journal of Procedia Social and Behavioral Sciences, 70, 1852-1859.

Sumita, R. (2012). Construction of achievement motivation scale. christ college of education banglor-29.

Sockett, h. (1988). Education and will: Aspects of personal capability. American journal of education, 96, 195-214.

Weiner. B. (1989). Theory of motivation and emotion. New York: Springer-Verlag.

Winston, Vaughan. (2002). Effect of Cooperative Learning on Achievement and Attitude Among Student of Color. Journal of Educational Research, 95, 220-229.

Yang, Liu, F. (2005). The study of interactions and attitudes of third-grade students Learning information technology via a cooperative approach. Computers in Human Behavior, 21, 45- 72.

Zahara, Aziz. & Anowar, Hosein. (2010). A comparison of cooperative Learning and conventional teaching on students’ achievement in secondary mathematics. Journal of Procedia Social and Behavioral Sciences, 9, 53-62.